10ª TEMPORADA.
FACEBOOK / CORREO: sopadepoetes@yahoo.es
envío de material: a/a sopa de poetes. rúbrica editorial. carrer castella, 27. 08820 el prat de llobregat

miércoles, 5 de mayo de 2010

soneto



Señora, desque el tiempo nos derriba
conforme el hielo avanza a nuestros huesos
y en nuestra edad nos vamos yendo presos
con este esfuerzo de barranco arriba,

hoy, que el violento calendario criba
todos nuestros asuntos y sucesos
y apenas si nos quedan unos besos
donde no la pasión, la alma está viva

ahora, señora, compañera vieja,
ya medio siglo hablando en esta reja
por entre tantas lágrimas riyendo,

ahora, de vuelta de tan grandes daños
como nos entregaron tantos años,
ahora es por fin cuando el amor comprendo.


Félix Grande

3 comentarios:

Anay dijo...

Lo de "compañera vieja" me sigue poniendo la piel de gallina. Qué bello y cuánto condensa...

Gracias.

A.

Anay dijo...

Lo de "compañera vieja" me sigue poniendo la piel de gallina. Qué bello y cuánto condensa...

Gracias.

A.

soperos dijo...

y cómo lo recitó de memoria el otro día...

besos, anay

pepe

aquí, ahora

website counter

GRÀCIES

sopa de poetes

Creative Commons License

VI premi reconeixement cultural del baix llobregat

VI premi reconeixement cultural del baix llobregat
centre d'estudis comarcals del baix llobregat (clic imatge per veure video)

Archivo del blog

google analytics